Illusie

Optische illusie is een speeltuin voor kunstenaars. Elke kunstenaar die een solide, "echt" object op een tweedimensionaal canvas afbeeldt, streeft ernaar de illusie te creëren dat het bekeken object driedimensionaal is; de kunstenaar kan een groot aantal visuele trucs gebruiken om dat doel te bereiken. Eeuwenlang hebben meesters van trompe l'oeil (dwaas het oog) illusoire kroonlijsten, ramen, balkons en deuren gemaakt om anders kale muren te versterken of te verlevendigen.

In een driedimensionale ruimte zijn artistieke trucs niet nodig om illusoire beelden te produceren. In plaats daarvan voorzien onze ogen en hersenen ons zelf van illusies: we zien, of denken te zien, iets dat niet echt is wat het is. Als je bijvoorbeeld rechtstreeks in een ondiepe ronde kom kijkt, kunnen je hersenen misschien niet bepalen of de vorm concaaf (uitscheppen) of convex is, zoals de koepel van een paddenstoel.

Het gezichtspunt van waaruit we een driedimensionaal object observeren, kan cruciaal zijn voor ons 'zien' en begrijpen van het object. Tenzij het object transparant is, kunnen we geen delen ervan zien die worden verduisterd door andere delen die ze bedekken. We kunnen alleen een projectie of schaduw zien van wat zich recht voor ons bevindt. Bakker speelt in op deze eigenschap, zodat zijn sculpturen plagende optische puzzels opleveren: als ik de sculptuur vanuit dit gezichtspunt bekijk, kan ik dan de vorm van de sculptuur raden? Alleen door de sculptuur in de ruimte te draaien en vanuit vele hoeken te bekijken, kun je zijn verrassende symmetrieën ontdekken.